Nie ma jesieni bez pięknej nawłoci,
wszędzie gdzie spojrzysz, ona widok złoci.
Ta rózga złota, w obiegowej nazwie,
rośnie dość wysoko, nie szukaj jej w trawie.
Ziele z niej jest cenne, w pełnym słońca zbiorze.
Sam poszukaj na co. W czym zdrowiu pomoże.
Czesław Niemen nawłoć mimozą nazywał.
Cudną, jak ona sama, piosenkę zaśpiewał.
Co to? Rosną dynie na balkonie?
Jak tu się znalazły one?
Ktoś posadził je do skrzyni?
Tu jest miejsce ich korzeni?
Okazja to niespotykana,
by przyrodę obserwować od rana.
Podziwiać, jak szybko wzrasta
i czepia się balkonu, ta dynia wąsiasta.
W kwiatach, o żółtym kielichu,
owady nie znajdą zapachu.
Za to, każdego dnia o poranku,
jest świeży nektar w ich dzbanku.
Nagroda to za wysiłek,
by przenieść choć jeden pyłek,
z kwiatka męskiego na żeński,
by zawiązek nie odpadł maleńki.
Konkurencja jest niesłychana,
już trzmielom ta wieść przekazana,
by zapylać te dynie ozdobne,
bo ich kwiaty są w nektar zasobne.
A gdy przyjdzie pora zbiorów,
cieszymy się różnorodnością kolorów,
i kształtów. Ustawiamy nasze dynie,
na parapecie, lub półce przy kominie.
Czy jestem w krainie magii?
Widzę domek Babci Jagii.
Mogą mieszkać w nim krasnale,
zanim przyjdą tutaj drwale?
Lecz ta bajka jest prawdziwa,
w domku tym rodzina bywa.
Słonko grzeje, wiatr kołysze,
wszyscy lubią tutaj ciszę.
Cztery sosny dom trzymają,
woń żywicy i cień dają.
Ptaki w okna zaglądają,
śpiewem życie umilają.
Można mieszkać tak jak w niebie,
ale gdy człek jest w potrzebie,
szuka gruntu. By pod krzaczkiem…
Nie każdy ma w domu kaczkę.
Jarzębina czerwona
w białe kwiaty ustrojona?
Ktoś powie – zwariowała.
Nie. Ją przyroda oszukała.
Najpierw sucho się zrobiło,
potem deszczem pokropiło,
w nią wstąpiło nowe życie,
znów zakwitła dość obficie.
W zeszłym roku też tak było.
Chyba się w niej utrwaliło,
by stroić się w białe kwiaty,
gdy owoc w czerwień bogaty.
Może dla mnie się tak stroi?
Tuż przed moim domem stoi.
Rośnij długo jarzębino,
i ciesz oczy każdą chwilą.
Żmijowiec zwyczajny, od dziś go nazywasz.
To kwiat polny, rośnie tam, gdzie ty przebywasz.
Nazwy tej nie znałaś(łeś), bo ja też nie znałem,
zdjęcie mu zrobiłem, do atlasu spojrzałem.
Wszędzie go jest pełno, trochę jest trujący.
Kwitnie na niebiesko, listek ma kłujący.
Cykoria podróżnik, z wyglądu znakomita,
jest chwastem, ale gdy zakwita,
to zachwyt w nas wzbudza
i zmysły pobudza.
Dobra na trawienie, na brak apetytu,
łagodzi wzdęcia i wiatry z odbytu.
Korzeń cykorii kawę zastępuje,
kto jej posmakuje, połknie lub wypluje.
Bukiet kwiatów przynosimy,
bo dziś Twoje imieniny.
Są żmijowce, farbowniki,
są też polne w nim goździki.
Ślaz, co kwitnie w pięknym różu
i przymiotno, co kwiatów ma dużo.
Błękitnego uroku bukietowi dodaje,
cykoria podróżnik, co porasta rozstaje.
Chaber fioletowy z żółtą dziewanneczką,
żywokost lekarski szczypią po kwiateczku.
Lecz róża najdziksza, kolcami odgania,
każdego chętnego do kwiatów skubania.
Bo starzec jakubek, co kwitnie obficie,
innym kwiatom polnym, chciałby zatruć życie.
Czas już na życzenia
i Twych marzeń spełnienia.
Miej zdrowia dostatek
i życia stu latek.
Od bliskich czułości,
słów miłych mnogości.
Mnóstwa z wnuków pociechy,
niech ślą Ci uśmiechy.
Żywokost lekarski, tak to się nazywa.
Wszędzie go nie spotkasz, on w Sopocie bywa.
Rośnie sobie w chaszczach i jest wyjątkowy,
wzrok on nasz przyciąga, na stawy jest zdrowy.
Na stawy, te w kolanach, oczywiście chore.
Posmarujesz rano, pobiegniesz wieczorem.
Rozglądaj się wokoło, może go zobaczysz.
Mnie to się udało, oczy nim uraczysz.
Jaki kwiat tak pięknie kwitnie?
Pytam jeszcze raz dobitnie.
To kaktusa kwiat, jak u paproci,
jest on kwiatem jednej nocy.
Kwiat kaktusa jest prawdziwy,
to natury cud szczęśliwy.
Pachnie słabo, raczej jest smrodliwy.
Moje kaktusy to są bliźniaki,
wyglądają jednak jak nie krewniaki.
Z nasion rodzica tego samego,
koloru jednak nie tożsamego.
One ze sobą wciąż rozmawiają,
zawsze, tego samego dnia zakwitają.
Tajemnic przyrody podszeptów słuchają.
Nie trzeba być wcale Wajrakiem
ani przyrodnikiem chojrakiem,
by przyrodę podglądać z bliska,
bez specjalnego stanowiska.
Przyroda sama do nas przychodzi,
wystarczy, aby jej nie szkodzić.
Ten jeż chodzi jak oswojony,
bo teren dla niego znajomy.
Często tu się pojawia
i nam, przyjemność sprawia.
Jak chcesz pomóc jeżykowi,
nie karm jeża mlekiem krowim.
Pozwól mu zjadać owady,
pędraki, ślimaki, małe gady.
Bo jeż jest mięsożerny,
a nade wszystko owadożerny.
Jeże w mieście są powszechne,
ale nie są tu bezpieczne.
Wolno chodzą, więc nie mykną,
przed samochodem nie uciekną.
Jak jeża chcesz mieć w ogrodzie,
dbaj aby liście były w twej zagrodzie,
bo on liści potrzebuje
na domek, w którym zimą hibernuje.
Rodzinne rymy 