O zwierzętach

Łabędź niemy

Kto tak rzadko się odzywa?
Kto po stawie z gracją pływa?
To jakaś gęś jest XXL,
która w piórach ma tylko biel.

Łabędź niemy, choć nie gada,
czasem coś nam opowiada.
Chrząka, parska, syczy na intruza.
Nie jest to jednak przemowa duża.

Łabędź pięknie się starzeje.
Z każdym rokiem on bieleje.
Gdy majestatycznie płynie po stawie,
swe skrzydła ustawia jak żagle.
To symbol dostojeństwa i doskonałości,
także elegancji, piękna i delikatności.
Zaczarowany łabędź w balecie występował.
Z brzydkiego kaczątka w bajce się formował.

Często widzę pary zaobrączkowane,
łabędzie mocno w sobie zakochane.
Związek ich we wszystkim jest partnerski.
Bardzo trwały, jedyny, pierwszy.

O zwierzętach

Mewa śmieszka

Kto tak pięknie paraduje?
Mewa śmieszka tu pozuje.
Jej głos brzmi jak śmiech złośliwy,
więc jej nazwa już nie dziwi.

Dobrze pływa, nie nurkuje,
zdrowych rybek nie skosztuje.
Chętnie lata na obiady
tam, gdzie świeże są owady.
Widać śmieszki na śmietniskach,
świeżych orkach, wysypiskach.

Wiosną ciemną główkę mają,
strój godowy zakładają.
W czasie spoczynku brąz zanika,
plamka nad uchem nigdy nie znika.

Ta mewa krzykliwa
w całej Europie bywa.
Choć jest licznie rozproszona,
obejmuje ją pełna ochrona.

O zwierzętach

Kos

Kto tak w liściach się uwija?
Żółtym dziobkiem je przewija.
To kos, samczyk, czarny, cały lśniący.
Ciągle w ruchu, bo skaczący.

Czego szuka blisko krzaka?
Tłustej dżdżownicy i pędraka.
Nie pogardzi jagodami
i innymi owocami.

A samiczka? Trochę inna.
W ruchach jednak także zwinna.
W ciemnooliwkowe brązy ubarwiona.
Ładna jest ta kosa żona.

Kiedyś ptak leśny i parkowy.
Teraz także miejski i ogrodowy.
Widzisz go z bliska? To cię nie dziwi,
bo to jest ptak mało płochliwy.

O zwierzętach

Sroka

Sroka elegantka, w czarno-białym żakiecie,
z gracją paraduje po rozległym świecie.
Ogon ma przydługi jak uchwyt rondelka.
Przechadza się po trawie jak w welonie modelka.
Zwana jest złodziejką co lubi błyskotki.
Sama ma błyszczące skrzydełka i lotki.
Paletą barw przeróżnych mieni się obficie.
Jest zieleń, granat, fiolet, refleksy w błękicie.
Para srok wierność sobie okazuje,
gdy potomstwo zgodnie, z czułością pielęgnuje.
Często inne ptaki w gniazdach atakuje,
za to gniazdo swoje jak twierdzę buduje.
Upodobała sobie miasta, gdzie jadła zapasy są duże,
gromadnie się spotyka, hałasuje w chórze.

O zwierzętach

Wróbelki

Z brzuszkiem wypiętym ptaszek nieduży,

na krótkich nóżkach skacze przy kałuży.

To wróbel, co kąpiel lubi piaskową,

także w wodzie swe piórka układa na nowo.

Samce w kolorach są niejednorodne.

Na głowie czapeczka szara. U wróbla to modne.

Krawacik czarny na podgardlu przypięty.

Kubraczek w paski na plecach opięty.

Samiczka skromniejsza, w kolorach szarości,

ale za to prawie tej samej wielkości.

Jest wierna dozgonnie swojemu wróblowi,

chyba, że inna go sobie odłowi.

Wróbelki nasiona różne spożywają,

ale swoje młode owadami dokarmiają.

Dlatego te maleństwa szybko dorastają

i po trzech tygodniach gniazdo opuszczają.

A gdzie wróble mieszkają?

Wszędzie tam gdzie ludzie przebywają.

Korzystają z kryjówek i wolnych przestrzeni.

Gnieżdżą się tam, gdzie oboje zmieszczą się skuleni.