O roślinach

Stokrotka rosła…

Stokrotka to nie polna,
a raczej balkonowa,
gaj nad nią nie szumi,
przed słońcem się nie chowa.

Długim kwitnieniem nas cieszy,
Różowa, czerwona czy biała,
Tak swojska lecz delikatna
z tysiąca płatków cała.

Jej urok nas zachwyca,
Jak w znanej nam piosence,
Jak motyl, ptak, jak kwiaty
na łące i na sukience.

1 myśl w temacie “Stokrotka rosła…”

  1. Uwaga, uwaga. Rzecz się stała niebywała. Stokrotka sama o sobie wiersz napisała. Zamiast po pióro sięgnęła po płatek, i z lekkośią i zwiewnością swej natury skreśliła słowa. Taki to cud z tej panienki. Nie dosyć, że piękna to jeszcze zdolna, ta mała ogrodowa.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s