Nie nazywaj mnie kaktusem.
Jestem zwykłym aloesem.
W każdym domu chętnie goszczę,
mało piję, prawie poszczę.
Specjalnej troski nie wymagam,
za to chętnie wam pomagam
na przeróżne dolegliwości,
oprócz ostrych złamań kości.
Mam własności nawilżające,
przede wszystkim odkażające.
Złe bakterie zawojuję,
mikroflorę odbuduję.
Choć urody mi brakuje,
chętnie w oknie paraduję.
Więc nie żałuj, bardzo proszę,
trochę światła. Resztę zniosę.
Z brzuszkiem wypiętym ptaszek nieduży,
na krótkich nóżkach skacze przy kałuży.
To wróbel, co kąpiel lubi piaskową,
także w wodzie swe piórka układa na nowo.
Samce w kolorach są niejednorodne.
Na głowie czapeczka szara. U wróbla to modne.
Krawacik czarny na podgardlu przypięty.
Kubraczek w paski na plecach opięty.
Samiczka skromniejsza, w kolorach szarości,
ale za to prawie tej samej wielkości.
Jest wierna dozgonnie swojemu wróblowi,
chyba, że inna go sobie odłowi.
Wróbelki nasiona różne spożywają,
ale swoje młode owadami dokarmiają.
Dlatego te maleństwa szybko dorastają
i po trzech tygodniach gniazdo opuszczają.
A gdzie wróble mieszkają?
Wszędzie tam gdzie ludzie przebywają.
Korzystają z kryjówek i wolnych przestrzeni.
Gnieżdżą się tam, gdzie oboje zmieszczą się skuleni.
O kwadracie nikt nie pisze,
bo kwadraty lubią ciszę.
Cztery boki, cztery kąty,
niepotrzebny mu jest piąty.
Gdy pomiar boku jest gotowy,
wszystko inne mamy z głowy.
Przecież kątów nikt nie mierzy,
bezgranicznie w to się wierzy.
Dużo w nim prostopadłości,
trochę mniej równoległości.
Nawet przekątne są prostopadłe,
dlatego wszystko jest takie zgrabne.
Kwadratom przypada specjalna rola,
niektóre z nich są jednostkami pola.
Inne figury nimi pokrywamy,
w ten sposób pola ich wyznaczamy.
Znów równania, klasa szósta, ale ciągle głowa pusta.
My ułamki chcemy liczyć, ortografię też poćwiczyć.
Nam już głowa cała pęka.
To jest nic tylko udręka!
I na marne wiedza cała. Jak się skończy, będzie chwała!
Trzeba czekać i nie zwlekać, wtedy będzie jeszcze gorzej.
Choć już gorzej być nie może🙃
Chłodny, burzliwy, jesienny poranek.
Wstaje nad ranem i idę na ganek.
Straszliwie zimno, co za pogoda?!
To chyba jakaś jesienna moda?
Przyszła mi chętka na ciepłą herbatkę.
Nagle słyszę małolatkę:
„Mamo przynieś mi herbatę!”
No to robię też dla córki, niosę, schodzę, patrzę w chmurki.
W końcu zasłużony odpoczynek. Biorę młynek.
Może jednak wypiję kawę?
Biorę z szafki marmoladę i kanapkę sobie robię, no bo przecież dbam o zdrowie!
Woła córa „Gdzie jest moja lalka Jula!? Mamo oddaj!”
Lecz, gdy zeszła na dół co spotkała? To, że jej mama zaspała…
Prostokąt to czworokąt pospolity,
z tego względu znakomity.
Liczne ma zastosowania,
wystarczy kartka i chęć do zginania.
Jest wygodny do mierzenia,
powiększania i zmniejszania.
Czyli skali stosowania.
Części można w nim wskazywać,
by ułamki móc nazywać.
Ważna też jest jego rola,
w pojmowaniu sensu pola.
Są w nim boki równoległe,
prostopadłe, przeciwległe.
Jak przekątne narysujesz,
moc trójkątów w nim wskazujesz.
Prostokąt to wspaniały byt,
a jego ważność to nie mit.
Czy go za to doceniamy?
Innego wyjścia nie mamy.
Dziś się skończył wiek młodzieńczy,
więc tym bardziej ten dziecięcy.
Już dorosłość rozpoznajesz.
Dorosłe prezenty od dziś dostajesz.
Nie denerwuj się mój drogi,
nie ma pośpiechu, nie ma trwogi.
Chociaż w sklepie możesz kupić,
to czym głupi chce się upić,
w życiu kieruj się rozwagą,
solidnością, życzliwością i odwagą.
Już bunt młody nie wystarcza,
czasem trzeba szukać wsparcia.
Do błędów też przyznać się trzeba,
tak twierdzi dziadek, w dorosłości kolega.
Niech dojrzałe płaty czołowe
prowadzą Ciebie w dobrą drogę.
Niech od dziś racjonalne wybory
zdominują emocjonalne mózgu wytwory.
Od Dziadka, dla wnuka w dniu 18-tych urodzin, 18.11.2020
Ubrana w barw paletę
przechadza się od niechcenia,
ma niewątpliwą zaletę –
odstaje od otoczenia.
Wśród innych, zwyczajnych kaczek
to ptak szczególnej urody,
ma bardzo barwny kubraczek –
ostatni kaczy krzyk mody.
Nie Polka to jest, prędzej Chinka,
najchętniej w parku gdzieś gości,
to kaczka jest mandarynka
uznana za symbol wierności.
Nasz Szymonek, nasz malutki
urósł duży, choć nie okrąglutki.
Dobry, mądry, że aż strach
A tak niedawno na plaży kopał piach.
Pierwsze kroczki stawiał sam
radości wiele przysporzył nam.
Teraz przerósł nawet tatę,
Gra Chopina, zna karatę.
Sięga brodą ponad stół,
teraz stół przełamie w pół!
Taki silny, taki chwat,
Dobry synek, wnuk i brat.
Żyj radośnie, choć dorośle
W zimie, latem i na wiosnę.
Jesteś duży, jesteś Pan.
Dla nas zawsze ty ten sam:
Szymuś, Szymek, Szymcio mamy,
synek i brat ukochany!
Rymowanka powstała na 18-te urodziny Szymona, 18.11.2020
Wszyscy myślą, że ja śpię
Absolutnie, wcale nie!
Już wyjaśniam – tak wygląda kot zadumany!
A co robię? Oczywiście! Snuję strategiczne plany.
Co zjem jutro na śniadanie?
Komu siądę na kolanie?
Kogo drapnę lub ugryzę?
Kiedy futerko wyliżę?
Dokąd pójdę ptaszki łapać?
Kiedy w końcu pójdę spać?!
Człowiek nigdy nie zrozumie,
Kot oddaje się zadumie,
I energii traci wiele
Snując plany na niedzielę,
Poniedziałek i sobotę.
Biedny kot.
Bo przez takie planowanie
nie ma on czasu na spanie.
Dlatego, pamiętaj człowieku, nie budź nigdy kota,
Bo następnym razem, w swoim planie
Wymyśli, jak ci spuścić, solidne kocie lanie.
Rodzinne rymy 